Ο Παναθηναϊκός σε άνδρες και γυναίκες επικράτησε άνετα στα πρώτα επίσημα παιχνίδια των Σενουά και ΤΣΣΚΑ Σόφιας με την ομάδα του Ντράγκαν Νέσιτς να δείχνει έτοιμη, ενώ αυτή του Δημήτρη Ανδρεόπουλου να θέλει παραπάνω δουλειά, κάτι λογικό καθώς υπάρχουν και προβλήματα τραυματισμών.
Γράφει ο Φώτης Καρακούσης
Καλά τα φιλικά, κυρίως (για να μην πω μόνο) για τους προπονητές, αλλά όπως και να το κάνουμε ασφαλή συμπεράσματα μπορεί ο καθένας να βγάλει μόνο από τα επίσημα και αυτά όχι από τα πρώτα. Στον παραπάνω «κανόνα» φυσικά και δεν εξαιρείται το βόλεϊ. Ο Παναθηναϊκός σε άνδρες και γυναίκες έδειχνε ένα καλό πρόσωπο στα παιχνίδια προετοιμασίας, αλλά είναι λογικό όλοι να περιμέναμε τα παιχνίδια με Σενουά και ΤΣΣΚΑ Σόφιας για να δούμε στο περίπου (καθώς η δουλειά συνεχίζεται) ποια είναι η κατάσταση των δύο ομάδων.
Ξεκινάμε με τις γυναίκες. Το συγκρότημα του Ντράγκαν Νέσιτς έδειξε κόντρα στην ομάδα της Βουλγαρίας έτοιμο. Δεν είναι μόνο το 3-0 και η άνεση με την οποία αυτό ήρθε, αλλά η συνολική εικόνα των «πράσινων». Και κόντρα στις Βουλγάρες τα «φίνα κορίτσια» έκαναν αυτό που μας έχουν συνηθίσει. Έκλεισαν εξαιρετικά στο μπλοκ, καθώς εκτός από τους 8 πόντους πάνω στο φιλέ, είχε και πάλι πολλά σπασίματα και κόντρα επιθέσεις, πίεσαν στο σερβίς και επιθετικά το 54% αποτελεσματικότητα μιλάει από μόνο του.
Εννοείται πως η ΤΣΣΚΑ Σόφιας δεν είναι ομάδα που θα μπορούσε να κοιτάξει στα μάτια τον φετινό Παναθηναϊκό, αλλά από την άλλη η σοβαρότητα που έδειξαν οι «πράσινες», μόνο θετικό στοιχείο το λες. Σοβαρότητα και στα τρία σετ, σε κάθε φάση. Μια σοβαρότητα που σε μεγάλο βαθμό υπήρξε ακόμα και στα φιλικά και σε αυτή τη σοβαρότητα θα στηριχθεί σε μεγάλο βαθμό μέσα στη χρονιά. Στα υπόλοιπα θετικά είναι το εξαιρετικό 75% της Αντωνακάκη στην υποδοχή, με τη νεαρή λίμπερο να είναι μέσα όταν ο Παναθηναϊκός κάνει υποδοχή και η Μπελιά να μπαίνει όταν το «τριφύλλι» κάνει σερβίς και περιμένει την άμυνα.

Ένα δίδυμο λίμπερο που συμπληρώνει εξαιρετικά η μία την άλλη και με τον τρόπο που τις χρησιμοποιεί ο Σέρβος τεχνικός, δυναμώνει σε μεγάλο βαθμό την πίσω ζώνη. Όταν η υποδοχή βγαίνει σωστά, η Παπαφωτίου έχει ακόμα πιο εύκολο έργο και από τη στιγμή που μιλάμε για μια τόσο σπουδαία πασαδόρο και η επίθεση πηγαίνει καλύτερα κάτι που στο χθεσινό παιχνίδι φάνηκε και από το ποσοστό που αναφέραμε και στο ξεκίνημα.
Προσωπικά αυτή τη στιγμή μόνο ένα αρνητικό βρίσκω στο «τριφύλλι» που όμως το βάθος στο ρόστερ δεν το αφήνει να φανεί. Η Καταρίνα Γιόβιτς ακόμα δεν έχει καταφέρει να βγάλει αυτό που θα μπορούσε. Στον Παναθηναϊκό την πιστεύουν και με το παραπάνω γιατί βλέπουν πόσο δουλεύει, ωστόσο ακόμα δεν έχει δείξει τον εαυτό που λογικά μπορεί. Το θετικό όμως είναι πως οι Κωνσταντίνου, Βλαχάκη αποδεικνύουν σε κάθε ματς πως μπορούν να καλύψουν τη θέση της βασικής ακραίας και όταν η Γιόβιτς ανέβει, θα δυναμώσουν ακόμα περισσότερο οι «πράσινες». Το σίγουρο είναι πως και απέναντι στην ΤΣΣΚΑ έδειξαν μεγάλη ετοιμότητα και κυρίως μεγάλη σοβαρότητα, ενώ σίγουρα υπάρχουν πολλά περιθώρια βελτίωσης.

Πάμε τώρα στους άνδρες. Η ομάδα του Δημήτρη παίζοντας και αυτή με έναν αδύναμο αντίπαλο επικράτησε επίσης με 3-0, αλλά σίγουρα έδειξε πως ακόμα θέλει δρόμο. Λογικό βέβαια το ότι θέλει ακόμα δουλειά, καθώς σε αντίθεση με τις γυναίκες είναι μια νέα ομάδα με νέο διαγώνιο, νέο πασαδόρο, νέο λίμπερο, νέο κεντρικό και νέο ακραίο. Ο τελευταίος μάλιστα (Φαν Γκάρντερεν) δεν συμμετέχει το τελευταίο διάστημα σε προπονήσεις και φιλικά λόγω κάποιων προβλημάτων. Οπότε το να κερδίζει με 3-0 στο πρώτο της επίσημο παιχνίδι, μια νέα ομάδα και χωρίς τον βασικό της ακραίο μόνο θετικό το λες.
Οι «πράσινοι» όπως αναφέραμε θα είναι εντελώς διαφορετικοί σε σχέση με πέρσι, κάτι που έχουμε γράψει και σε αυτό το μπλογκ. Μεγάλη αναβάθμιση είναι ο Μάξουελ Έλγκερτ με τον Καναδό πασαδόρο, να είναι ένα επίπεδο πάνω από τον Ιερεθουέλο, αρχικά γιατί ο Κουβανός ένα παιχνίδι έπαιζε και 10 δεν έπαιζε λόγω τραυματισμών (φυσικά δεν αναφέρομαι στον σοβαρό αλλά σε μυϊκούς τραυματισμούς), αλλά και γιατί προσωπικά δεν θεωρούσα κάτι φοβερό τον Ιερεθουέλο. Αναβάθμιση είναι και ο Χανδρινός στη θέση του λίμπερο, ενώ επιστρέφοντας από τον τραυματισμό του και ο Νιέλσεν δείχνει πως μπορεί να αναλάβει το δύσκολο έργο του σκόρερ σε μια ομάδα που θέλει να διεκδικήσει και να κερδίσει τίτλους.
Ωστόσο, ξαναλέμε πως οι άνδρες θέλουν ακόμα δουλειά. Και θέλουν σε αυτή τη δουλειά να είναι όλοι μαζί, κάτι που ως τώρα δεν έχει γίνει, καθώς για ένα διάστημα λείπει ο ένας (Νιέλσεν) και για άλλο διάστημα ο άλλος (Φαν Γκάρντερεν), κάτι πολύ σημαντικό για μια ομάδα με τόσα νέα άτομα. Το σίγουρο είναι πως στο πρώτο επίσημο παιχνίδι και με δεδομένο ότι ο Παναθηναϊκός δεν έχει δουλέψει όπως θα ήθελε, η εικόνα ήταν καλή. Η νίκη που είναι το σημαντικό κατακτήθηκε και ο χρόνος δουλεύει για το συγκρότημα του Δημήτρη Ανδρεόπουλου.
ΥΓ: Πέθανε τόσο άδοξα ένας 31χρονος αθλητής και φάνηκε για ακόμα μία φορά πόσο σάπια κοινωνία έχουμε και πόσο σάπια δημοσιογραφία. Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα σκεπάσει τον Τζορτζ Μπάλντοκ, θερμά συλλυπητήρια στους δικούς τους ανθρώπους και ένα τεράστιο ΝΤΡΟΠΗ σε όσους δείχνουν για ακόμα μία φορά πόσο ξεφτίλες είναι…