Βόλεϊ: Πρώτα τα ΠΑΙΔΙΑ… όχι τα προσωπικά συμφέροντα…

29/07/2018 13:223306Απόψεις
Ετικέτες: Περουλάκης Γιάννηςδιάφορα απόψεις
tatoo

Είναι γεγονός πως τα τελευταία χρόνια οι μέσοι όροι ηλικίας στις ομάδες ομαδικών αθλημάτων και ιδιαιτέρως στο βόλεϊ όλο και μεγαλώνουν. Οι ανδρικές ομάδες στελεχώνονται σε πολλές περιπτώσεις από αθλητές που σε άλλες εποχές θα τους βλέπαμε σε πρωταθλήματα παλαιμάχων.  

Του Περουλάκη Γιάννη

Φταίνε οι ηλικιωμένοι αθλητές;

Φυσικά και δε φταίνε οι μεγάλοι σε ηλικία αθλητές, αντιθέτως “κρατάνε τη σημαία ψηλά” γιατί πολύ απλά δεν υπάρχουν αντικαταστάτες. Δεν υπάρχουν νεαροί αθλητές να τους αντικαταστήσουν. 

Γιατί;

Α. Τα πρωταθλήματα παμπαίδων, παίδων, εφήβων έχουν τόσο μικρή διάρκεια (ιδιαίτερα στην επαρχία) που τα παιδιά αυτά αδυνατούν να αποκτήσουν εμπειρίες ώστε να στελεχώσουν τις ανδρικές τους ομάδες και ταυτόχρονα χάνουν το ενδιαφέρον τους. Για παράδειγμα για να βγει πρωταθλητής παίδων στην επαρχία, πολλές φορές οι παιδικές ομάδες παίζουν από 6 έως 10 παιχνίδια ανά έτος συνολικά! Αστείο μάλλον νούμερα σε σύγκριση με προηγούμενες δεκαετίες, όταν τα 26 παιχνίδια ανά έτος, στα παιδικά πρωταθλήματα ήταν δεδομένα. 

 

Β. Εκτός των άλλων βλέπουμε συχνά νεαρούς προπονητές να έχουν φιλοδοξίες (και καλά κάνουν) να χρησιμοποιούν μια εξάδα, το πολύ επτάδα (εδώ μάλλον δε κάνουν καλά…) σε πρωταθλήματα παμπαίδων, παίδων, εφήβων μη δίνοντας ρόλο σε όλα τα παιδιά για να χαρούν το άθλημα. Δυστυχώς αδυνατούν κάποιοι να καταλάβουν πως για να μείνουν τα παιδιά στο άθλημα μας πρέπει πρώτα από όλα να “παίζουν”! ΔΕΝ μας ενδιαφέρουν τόσο οι πρωταθλητές, όσο να κάνουμε τα παιδιά καταρχήν αθλητές… καλό είναι οι προσωπικές φιλοδοξίες και συμφέροντα να μένουν πίσω, ειδικά σε αυτές τις ηλικίες, όπου πλάθονται χαρακτήρες και αναπτύσσονται αθλητικά τα παιδιά. Άλλωστε ο καλός προπονητής δε χρήζει αυτοπροβολής… τα παιδιά από μόνα τους θα τον προβάλλουν… 

 

Γ. Γιατί ο αριθμός των νεαρών αθλητών μειώνεται συνεχώς, χρόνο με το χρόνο… 

Οι ενώσεις πετοσφαίρισης ανά περιφέρεια τι κάνουν;

Μέχρι σήμερα ο ρόλος των περισσοτέρων ενώσεων ήταν μάλλον διεκπεραιωτικός… να γίνουν τα πρωταθλήματα, να βγάλουμε πρωταθλητή, να δώσουμε και μια “κούπα” και that’s all…  φτάνει όμως αυτό; 

 

Ουσιαστικά σε θέσεις τέτοιες κομβικές θα πρέπει να βρεθούν managers… με πρόθεση αφιλοκερδούς προσφοράς… γιατί πόροι δεν υπάρχουν και χωρίς να βλέπουν πίσω προσωπικά συμφέροντα… 

 

Τι θα μπορούσε να κάνει μια ένωση για τα παιδιά;

 

• Πρωταθλήματα με περισσότερα παιχνίδια

• Ενημερώσεις για το άθλημα σε ανοιχτές εκδηλώσεις σε συνεργασία με δημόσιους φορείς (πχ δήμοι)

• Event’s με τη συμμετοχή όσων συλλόγων το επιθυμούν

• … Και πολλά άλλα που όμως δεν είναι σκοπός του παρόντος άρθρου…

Συνοψίζοντας θα έλεγα πως αν θέλουμε να αναπτυχθεί το άθλημα μας και να φύγει από τον κατήφορο που έχει πάρει εδώ και χρόνια, πρέπει όσοι το “πονάμε” να εργαστούμε, να προτείνουμε, να συνεισφέρουμε αφιλοκερδώς με κέντρο της στρατηγικής ανάπτυξης αυτού “τα ΠΑΙΔΙΑ”!!!

 

 

Περουλάκης Γιάννης

Ε.Α. Λάρισας

Σύμβουλος Επιχειρήσεων 


Σχετικά Άρθρα