Πηνελόπη Μπλάμη: ''Οι επιτυχίες έρχονται με σκληρή δουλειά και όχι με ευχολόγια''

14/05/2017 14:522340Απόψεις Ελληνικά Πρωταθλήματα 2016/2017
Ετικέτες:

 Η έμπειρη προπονήτρια Πηνελόπη Μπλάμη έδωσε αποκλειστική συνέντευξη στο volleyland.gr. Μια συνέντευξη που θα συζητηθεί αφού δεν δίστασε να μιλήσει   για όλα, το ''χθες'', το ''σήμερα'' αλλά και πως το ''αύριο'' του βόλεϊ, μπορεί να γίνει καλύτερο! 


Volleyland:Είσαι μια από τις αθλήτριες που βρίσκεται δικαιωματικά στο πάνθεον των κορυφαίων παικτριών όλων των εποχών του γυναικείου βόλεϊ. Είχες την τύχη να ζήσεις την χρυσή εποχή του αθλήματος. Κάνε μας μια σύγκριση του τότε και του τώρα...

Πηνελόπη Μπλάμη: Άλλη ήταν η Ελλάδα του τότε και άλλη σήμερα, δυστυχώς δεν είναι το ''σήμερα'' η συνέχεια των επιτυχιών της δεκαετίας του 90 γιατί τότε δεν εκμεταλλεύτηκε το βόλεϊ τις επιτυχίες και δεν έβαλε τις βάσεις για υψηλότερους στόχους.
Τα χρήματα που δαπανήθηκαν τότε δεν έφεραν οφέλη στο σήμερα γιατί δεν υπήρχε συνέχεια της προσπάθειας. 
Οι επιτυχίες έρχονται με σκληρή δουλειά και όχι με ευχολόγια.

Το  πρωτάθλημα ήταν ανταγωνιστικό, τουλάχιστον 4 τέσσερις ομάδες διεκδικούσαν τον τίτλο του πρωταθλητή ενώ τώρα ο Ολυμπιακός έχει δημιουργήσει μια κυριαρχία που καμιά ομάδα δεν μπορεί να τον φτάσει στο άμεσο μέλλον.

Τα θετικά του τώρα είναι οι δύο κυκλαδίτικες ομάδες που δείχνουν να αγαπούν το βόλεϊ και να προσπαθούν για το καλύτερο αλλά δεν είναι έτοιμες για την υπέρβαση.
 

Όσον αφορά την εθνική ομάδα η προετοιμασία της ήταν σε εβδομαδιαία βάση και κατά την διάρκεια του πρωταθλήματος, τέσσερεις ημέρες την εβδομάδα δουλεύαμε με την εθνική και στις ομάδες μας πηγαίναμε την Πέμπτη. Η σύγκριση με το σήμερα δεν υπάρχει με τις δέκα ημέρες προετοιμασία τον χρόνο για να διεκδικήσουμε την καταξίωση μας στην Ευρώπη.

Volleyland: Μπορούμε να δημιουργήσουμε και πάλι μια εθνική ομάδα που να φέρει επιτυχίες;

Πηνελόπη Μπλάμη: Τα  πάντα είναι θέμα οράματος και το τι θέλουμε πραγματικά να δημιουργήσουμε. Με πολλή δουλειά και σωστό σχεδιασμό μπορούμε να πετύχουμε τα πάντα. 

Όχι απλά ανάλογες εθνικές ομάδες με το παρελθόν αλλά ίσως και καλύτερες. Ένα  από τα πρώτα όμως που πρέπει να κοιτάξουμε είναι η αλλαγή νοοτροπίας που έχουν οι σημερινές αθλήτριες αλλά και πως η Ομοσπονδία  αντιμετωπίζει τις εθνικές ομάδες.

Όταν υπάρχει η νοοτροπία για Part time προπονητές τότε και οι αθλήτριες αντιμετωπίζουν την συμμετοχή τους ανάλογα με την διάθεση τους, άλλες φορές αποδέχονται και άλλες φορές δεν αποδέχονται τη συμμετοχή τους στις εθνικές ομάδες.

Αν δεν καταλάβουμε όλοι ότι είναι το ύψιστο καθήκον μας και ύψιστη τιμή το να συμμετέχουμε σε εθνικές ομάδες τότε υπάρχει πρόβλημα Δεν θα δημιουργήσουμε  ποτέ μία καλή εθνική ομάδα. Για να φτάσουμε την Εθνική ομάδα ψηλά πρέπει να δουλέψουμε όλοι σκληρά, όχι μόνο οι άμεσα εμπλεκόμενοι αλλά όλοι που ασχολούμαστε με το βόλεϊ. 

Volleyland: Πιστεύεις ότι οι κόποι και οι θυσίες ανταμείφθηκαν από την ΕΟΠΕ και την Πολιτεία;
Πηνελόπη Μπλάμη: Η πολιτεία βοηθούσε τους αθλητές με την κατάκτηση των Πανελληνίων και τους έδινε προνόμια για να εισαχθούν στην γυμναστική ακαδημία, αυτό ωφέλησε φυσικά και μένα. Όσο για την ομοσπονδία πιστεύω ότι δεν εκμεταλλεύτηκε καμία από τις διεθνείς που ήμασταν τότε, δεν μας ζήτησε ποτέ να προσφέρουμε τις υπηρεσίες μας, να δείξουμε στα νέα παιδιά πώς δουλεύαμε.

 

Volleyland:Αν μπορούσες να αλλάξεις κάτι στη δομή και λειτουργία του γυναικείου βόλεϊ  στη χώρα μας, τι θα ήταν αυτό; 
Πηνελόπη Μπλάμη:  Θα έβαζα γυναίκες σε όλες τις θέσεις! (γέλια)
Πρώτα από όλα νοοτροπία σε όλους μας που ασχολούμαστε με το βόλεϊ.

Δεν φταίει η ομοσπονδία τα σωματεία οι προπονητές οι αθλητές… φταίμε όλοι. Όλοι προσπαθούμε να κρατήσουμε το βόλεϊ  σφικτά στην αγκαλιά μας και δεν του αφήνουμε περιθώριο να αναπνεύσει.

Ας βάλει πρώτα η πολιτεία κανόνες που να τους τηρεί. Τι είναι σήμερα ? ερασιτεχνικό? Επαγγελματικό ; ή τίποτα από τα δύο.

Εμείς οι προπονητές είμαστε επαγγελματίες ή όχι. Πως η ομοσπονδία ζητάει επαγγελματίες προπονητές ώς εθελοντές. 
Γιατί δεν ζητάει από τους διαιτητές να γίνουν εθελοντές? 
Γιατί δεν ζητάει από το διοικητικό προσωπικό να γίνουν εθελοντές;
Η απάντηση είναι απλή, Γιατί όλοι κάνουν μια δουλειά και πρέπει να αμείβονται. Απορώ με τον ΣΕΠΠΕ πως αποδέχεται μια τέτοια κατάσταση.

Όταν κάποιος είναι εθελοντής προσφέρει τον ελεύθερο χρόνο του, φτάνει αυτό για να φέρουμε το βόλεϊ ψηλά;
Το βόλεϊ γενικότερα θέλει ένα restart. Σε όλα τα επίπεδα.  Δεν θα βοηθήσουν οι κατηγορίες αν αλλάξουν όσο το να μπουν ξεκάθαροι κανόνες και δοθούν ξεκάθαροι στόχοι από την ομοσπονδία που να εμπνεύσουν όλους εμάς.  Το πρόβλημα στο Ελληνικό βόλεϊ σήμερα δεν είναι τα χρέη αλλά η έλλειψη κατεύθυνσης και στόχου.

Είναι σαν να είμαστε σε μια βάρκα μεσοπέλαγα χωρίς κουπιά και να μην ξέρουμε που πάμε. Δεν έχει σημασία πόσο μεγάλη είναι η βάρκα, θα γίνει έρμαιο των ανέμων. 
 

Λένε ότι δεν έχουμε αθλητές και αθλήτριες, γιατί δημιούργησε κανένας συνθήκες να μπορεί κάποιος αθλητής η αθλήτρια να προπονηθεί για να φθάσουν σε υψηλό επίπεδο;

Σήμερα έχουμε αθλήτριες part time, ασχολούνται με το βόλεϊ στον ελεύθερο χρόνο τους, στην εποχή μου κάναμε 8 ώρες προπόνηση κάθε μέρα και πληρωνόμασταν για την κάθε προπόνηση από την ομοσπονδία.

Για να τελειώσω τη γυμναστική ακαδημία σταμάτησα από την Εθνική ομάδα γιατί με τις προπονήσεις δεν είχα χρόνο να διαβάσω. Δεν γίνεται να θέλεις να έχεις σήμερα τα ίδια αποτελέσματα χωρίς να εξασφαλίζεις τα απαραίτητα στους αθλητές.

Πρέπει να ζήσουν. Τα ίδια όμως είναι και με τους προπονητές, η ομοσπονδία εξασφάλιζε τους προπονητές στις εθνικές ομάδες για 365 μέρες τον χρόνο και όχι όπως σήμερα που ζητάει χομπίστες και μετά αναρωτιόμαστε γιατί δεν έχουμε αποτέλεσμα.

Οι εθνικές ομάδες είναι το Α και το Ω αν θέλουμε να αλλάξουμε κάτι.

Τότε είχαμε προτάσεις από το εξωτερικό γιατί μας έβλεπαν που παίζαμε με τι εθνικές ομάδες, δεν χρειαζόμασταν μάνατζερ, τώρα μια αθλήτρια για να κάνει μεταγραφή βάζει μάνατζερ ακόμα και για να πάει σε  ομάδα της Α2 για να πάρει 200 ευρώ, μα πως θα ζήσει;

Τι μπορώ να απαιτήσω σαν προπονήτρια; Να έρθει να κάνουμε πρωινή προπόνηση όταν δουλεύει για βιοποριστικούς λόγους;

Στην Ελλάδα υπάρχουν πολλοί ταλαντούχοι αθλητές και αθλήτριες, πολλοί καλοί προπονητές αλλά και άνθρωποι με ιδέες. Δεν πετυχαίνουμε γιατί δεν είμαστε ικανοί στην σύμπλευση , βλέπεις ο Έλληνας θεωρεί ότι είναι καλύτερος από τον διπλανό του. 

Αντί να δημιουργήσουμε ένα μεγάλο λόμπι του βόλεϊ που με πρόγραμμα και οργάνωση να οδηγήσει το βόλεϊ μπροστά με εξωστρέφεια, μεγαλοποιούμε τα μικροπροβλήματα της καθημερινότητας και κολυμπάμε στον βάλτο της εσωτερικής αντιπαράθεσης!

 

Volleyland: Σε συλλογικό επίπεδο αγωνίστηκες σε αρκετές ομάδες. Ποια ήταν η καλύτερη στιγμή; το πρωτάθλημα με τον Ιωνικό ή το κύπελλο με τον ΖΑΟΝ;
Πηνελόπη Μπλάμη: Και οι δύο τίτλοι ήταν ισάξιοι για μένα! Δεν μπορώ να ξεχωρίσω κανέναν από τους δύο. Ένας τίτλος είναι το απόσταγμα μιας ομαδικής προσπάθειας που στέφεται με επιτυχία.
 

Volleyland:Ποια παίκτρια Ελληνίδα ή ξένη ήταν για σένα ο πιο δύσκολος αντίπαλος;
Πηνελόπη Μπλάμη: Η Ιρίνα Κιρίλοβα μια φοβερή αθλήτρια που ξεκίνησε Ρωσίδα και στην συνέχεια έγινε Κροάτισσα. Ήταν πασαδόρος που έκανε τρεις προσποιήσεις στον αέρα, πριν κάνει πάσα.

 
 

Volleyland:Συνεργάστηκες με πολλούς προπονητές στην καριέρα σου, Ποιος ήταν αυτό που σε βοήθησε  αποφασιστικά να εξελιχθείς;
Πηνελόπη Μπλάμη:Μαρία Αθανασιάδου… Αυτή με ανακάλυψε, με πήρε από το τοπικό και με έβαλε στην πρωταθλήτρια ομάδα να παίξω, τον Φιλαθλητικό Θεσσαλονίκης. 
 


Volleyland:Εκτός από την σπουδαία καριέρα που έκανες ως παίκτρια, συνεχίζεις και στην προπονητική, ήσουν τρία χρόνια περίπου πρώτη προπονήτρια στην ομάδα του ΖΑΟΝ; Τι έχεις να πεις για αυτά τα χρόνια;
Πηνελόπη Μπλάμη: Ανέλαβα την γυναικεία ομάδα του ΖΑΟΝ σε μια περίεργη στιγμή για τον σύλλογο. Ενώ δικαιούμασταν να ανέβουμε στην Α1, αγωνιζόμασταν στο πρωτάθλημα της Α2 περιμένοντας την απόφαση του ΑΣΕΑΔ που είχε προσφύγει ο σύλλογος.

Η ομάδα είχε στις τέσσερεις πρώτες αγωνιστικές αντίστοιχες ήττες, εγώ ήμουν υπεύθυνη ακαδημιών  και μου ζήτησαν να αναλάβω την γυναικεία ομάδα σαν υπηρεσιακή προπονήτρια. Την χρονιά αυτή τελειώσαμε στην 7η θέση.

Την επομένη χρονιά έστησα το ρόστερ με το μισό μπάτζετ και ήρθαμε τρίτοι. Φέτος με ανάλογο μπάτζετ τερματίσαμε στην 4η θέση. Εδώ θέλω να σημειώσω ότι πέσαμε στον δυσκολότερο όμιλο της Α2.

Αυτό είναι λίγο άδικο δεδομένου ότι στην ουσία πολλά κρίθηκαν από την τύχη με την κλήρωση των ομίλων. Ο ΖΑΟΝ στα μπαράζ κατάταξης ήρθε πρώτος και είναι ο πρώτος επιλαχών για την pre league!
Θα ήταν περισσότερο δίκαιο αν οι 4 πρώτες ομάδες κάθε ομίλου έπαιζαν μεταξύ τους για να βγει η τελική βαθμολογία.

Θέλω να δω τα ΖΑΟΝ στην Α1 γιατί μην ξεχνάς ότι με την φανέλα του πήρα ένα τίτλο (Κύπελο) και αγαπώ ιδιαίτερα αυτόν τον σύλλογο αφού ήταν μέρος της οικογένειάς μου για αρκετά χρόνια.
Έφυγα σαν φίλη και άφησα φίλους.
 

Volleyland:Τώρα τι ετοιμάζεις; 
Πηνελόπη Μπλάμη: Ετοιμάζω ένα camp για νεαρές αθλήτριες με τον Κυριάκο Καμπερίδη σε συνεργασία με τον Αστέρα Νίκαιας.
Πιστεύω ότι έχω να δώσω πολλά στα νέα παιδιά και έχω επικεντρωθεί πως να βγει το καλύτερο αποτέλεσμα και τα παιδιά που θα μας εμπιστευθούν θα κερδίσουν από εμάς τα μέγιστα.
Πρέπει να πιστέψουμε στις νέες αθλήτριες και όλα θα αλλάξουν! Υπάρχει μεγάλο ταλέντο αλλά τα παιδιά πρέπει να δουλέψουν και να πιστέψουν στον εαυτό τους. 
 

Volleyland: Από ομάδα για τον χειμώνα;
Πηνελόπη Μπλάμη: Εξετάζω κάποιες προτάσεις που υπάρχουν αλλά θέλω να συνεργαστώ με ομάδα που να έχει συγκεκριμένους στόχους, να δουλέψω με νέες αθλήτριες και να φτάσουμε όλοι μαζί όσο ψηλά γίνεται.
Ομάδα που δεν έχει στην σύνθεση γηγενείς αθλήτριες έχει κοντό μέλλον. 
Δεν είναι κριτήριο επιλογής μου το μέρος ή η κατηγορία. Αλλά οι συνθήκες και το όραμα που θα έχουν οι διοικούντες του συλλόγου για το βόλεϊ και τον σύλλογο. 

 


Σχετικά Άρθρα